Op deze plek vind je nieuws, informatie, ervaringen, tips en verhalen die gaan over gesloten gemeenschappen. Ook kun je informatie vinden over technieken van leiders van sektes; van manipulatie en controle tot uitsluiting.
Mocht je je eigen ervaring als (ex-)sektelid of met familie/vriend in een sekte, met ons willen delen of een gaststukje daarover willen schrijven voor deze blog, neem dan contact met ons op.
Toen ik aan een vriendin vertelde; dat ik uit de streng gesloten gemeenschap was gestapt zei ze verschrikt: ‘Jij? Hoe kan jíj daar nou in terecht zijn gekomen? Ik voelde me nogal schuldig. In een kort filmpje op youtube kreeg ik het uitgelegd. De man, ex sektelid in Amerika vertelde, en ik citeer letterlijk: “…We kijken altijd naar het slachtoffer alsof het slachtoffer toch iets verkeerds heeft.
Toen ik nog bij de gesloten geloofsgemeenschap was, koos ik voor zijn waarheid. De waarheid van de leider. In ieder geval adopteerde ik zijn waarheid als de mijne. Dat vraagt een bepaalde overgave. Op zich geen ongezond proces, las ik in het boek van Ivo van Woerden; In de greep van de goeroe (2026). Ivo vertelt over een Amerikaans hoogleraar in de psychologie* die onderzocht hoe dat proces van overgave er in de hersenen uitziet.
Het is het perspectief van een kind wat je aangeleerd wordt in zo’n gesloten gemeenschap. Dit is goed en dat is slecht. Zonder nuanceringen, zonder compassie en zonder empathie. Ik begrijp nu pas wat de weggewerkte anderen is aangedaan. Voor ons, toen ik er nog bij was, was iemand gewoon opeens verdwenen. Je hoorde alleen nog wat de grote baas daarover zei in zijn preken. En dat was niet best. Nu begrijp ik pas hoe sterk hij 'zijn' groep dacht te moeten beschermen tegen de waarheid over hemzelf.
Via via hoorde je over de regels van de leider. Handige regels en wetjes die je na kon leven om te kunnen groeien in je rol. Men noemde het nooit regels. Het gekke was wel dat als je je er niet aan hield, de leider er wel een hele preek aan besteedde. In die preek bleef je anoniem en het onderwerp leek algemeen maar als desbetreffende wist je donders goed dat het voor jou bedoeld was, en dat je dat voortaan maar beter uit je hoofd kon laten. En meestal wisten de andere leden dat dan ook.
In de kleinere exclusieve bijeenkomsten van de toenmalige kerngroep kwam het onderwerp geld zelden ter sprake. Maar toen werd er een vraag om een structurele bijdrage gedaan. Één van onze leden stak haar ziel en zaligheid in dit mooie werk, zoveel dat zij er niet meer naast kon werken. Er werd door de leider gevraagd of de leden haar wilden ondersteunen door €50,- euro per maand bij te gaan dragen aan haar levensonderhoud. Ook toen de desbetreffende vrouw allang verdwenen was (zij was er door hem systematisch uitgewerkt met veel vernederingen en lelijkheid maar dat werd later pas duidelijk) werd deze ‘vrijwillige’ bijdrage betaald.
De eerste keer dat ik de grote baas ontmoette was op een lezing die hij gaf voor een groepje geïnteresseerden in het lokale gezondheidscentrum van een provinciaal stadje. Lang voor ik de grote baas zelf zag had ik het groepje gelijkgestemden al vaak over hem horen spreken. ‘Hij is een groot visionair’, zei de een, ‘hij is als Jezus Christus’ zei de ander en ‘Hij weet alles’ zei een derde. Zo dachten ze er allen over. Een rode vlag zou ik nu zeggen.
Oefeningen voor mensen die twijfelen. Je zit in een gesloten gemeenschap of je bent er net uit, dat maakt niet uit. Soms is een antwoord vinden niet makkelijk. Je wilt wel op zoek, maar je eigen gedachten zijn als gordijnen die je diepere gronden verbergen. Het is niet altijd makkelijk om zo te ontdekken wat het beste is voor je. Soms ben je de verbinding met jezelf gewoon even kwijt. Als je daar wel naar op zoek bent, kan het handig zijn om niet al te veel in je hoofd te zitten. Dit leidt namelijk vaak naar meer verwarring. Het kan goed zijn een oefening te doen die je uit je hoofd helpt. Daar is deze pagina aan gewijd: oefeningen om weer meer met jezelf in contact te komen.
De term sekteleider is een beladen woord. Mensen zien direct iets of iemand voor zich en dit zal niet gauw een rooskleurig plaatje zijn. Je ziet een man, indringende ogen, grote gebaren. Je voelt manipulatie en onderdrukking. Maar als je in een sekte zit, dan is de sekteleider gewoon een vriend, grapjesmaker, kennis, familielid of inspirator. Naarmate je er dieper inzit zal je door manipulatietechnieken de sekteleider wel steeds hoger hebben, maar zo begint het niet. Het is een mens met een interessant verhaal, leuke grapjes. Je voelt je gezien, gehoord en begrepen en het is iemand die je simpelweg leert te vertrouwen.
Zoals in de vorige blog omschreven, begint de manipulatie direct als je in aanraking komt met iemand van de sekte. Dit verhaal gaat daarop verder door te beschrijven hoe het aanvoelt. Hoe kan het dat mensen in de ban raken van een groep? Hoe kan het dat een sekte je vanaf het begin af aan al losweekt van het leven dat je er buiten had? Wat doet de sekteleider wat hem zo interessant maakt? Deze vragen en meer in de blog van vandaag.